بازگشت به صفحه اول مقالات اطلاعيه ها صفحات ويژه روزنه آرشيو شماره هاى قبل سايتهاى ديگر گوناگون - شعر و ادبيات

 اعلام جنگ رژیم اسلامی به مردم ایران

پیامد سناریوی "همزیستی با غرب"

از: سعید صالحی نیا

Salehinia@ail.com

9 آگوست 2008

مقدمه:

هیت مدیره نساجی کردستان اطلاعیه ای را جلوی در این کارخانه نصب کرده که به کارگران این کارخانه می گوید تا دو هفته دیگر این کارخانه تعطیل است و این جنابان از این تاریخ هیچ مسئولیتی در مقابل سرنوشت کارگران این واحد نخواهند داشت. این اقدام نمونه ای از آنچیزی است که دارد در اشل سراسری در ایران دنبال می شود. بستن کارخانه ها بخاطر عدم سود دهی، بیکارسازیهای وسیع، پائین کشیدن سطح زندگی و قیمت نیروی کار به منظور بازسازی اقتصاد ایران در چهارچوب نظم سرمایه جهانی.

رژیم اسلامی سرمایه دارد با مردم ایران اتمام حجت می کند. دارد مجددا و عملا اعلام می کند که برای ماندنش قرارست مردم ایران قربانی شوند. در حالیکه تلاشش را برای ادغام به بازار جهانی تشدید کرده، چاره ای ندارد وارد بازی اربابان سرمایه جهانی بشود، احکام آنها را اجرا کند تا آنها اجازه دهند "رژیم اسلامی بماند"!

رژیم اسلامی بعد از پذیرش قراداد صلح با صدام حسین و پذیرش جام زهر اول توسط خمینی وارد بازی بزرگتری شده است و آن بازی همپیوندی در سرمایه جهانی است. تمام روسای جمهورش از آن تاریخ با پرچم خصوصی سازی و کاهش سوبسیدها به صحنه آمده اند. رفسنجانی برنامه های اقتصادیش را روی همین دستورالعملهای بانک جهانی استوار کرد، خاتمی با جدیت آنرا دنبال کرد و حالا هم جناب احمدی نژاد با "طرح تحول اقتصادیش" دارد نشان می دهد که این رژیم راهی جز دنبال کردن همان سیاستها ندارد.

ادغام اقتصاد ایران در اقتصاد سرمایه داری جهانی تنهاراه ممکن برای کسب حمایت حکومت آمریکا و اروپاست. بدون حمایت نهائی این حکومتها رژیم اسلامی توان سرکار آمدن نداشت و توان ماندن ندارد. این را آخوند و مکلای درون رژیم خوب می دانند.

مشکل رژیم و حامیان غربی آن اینست که همین تلاش برای هم پیوندی، خودش عامل ایجاد موجهای غول آسای نارضایتی مردمست. شمشیر دو لبه ای است که در دست گرفته اند. با آتشی بازی می کنند که هر لحظه می تواند کارشان را یکسره کند. چیزی که ما در کمونیزم کارگری وظیفه خود می دانیم و خود و مردم را برای آن آماده می کنیم.

 

تشدید فقر و حکومت احمدی نژاد:

احمدی نژاد در شعارهای انتخاباتی اش ، ادعای حمایت از مستضعف داشت! قرار بود بیاید به ریخت و پاشها پایان دهد و مشکلات "محرومین" را سرو سامان دهد! چه شد؟!

نزدیک سه سال از حکومت این پاسدار نخ نما می گذرد.

فصلنامه "امار اقتصادی" بانک مرکزی حکومت احمدی نژاد می گوید:

"تورم در سال اخیر به 30%(دو برابر سال قبل) رسیده و حقوق مزدبگیران فقط 10% افزایش یافته. در صد زیر فقر جامعه از 18 در صد به 19 در صد افزایش یافته یعنی رقمی حدود 14 ملیون نفر"

دولت احمدی نژاد با"تزریق"  دویست ملییارد دلار در آمد نفتی به اقتصاد بیمار ایران هنوز نتوانسته کاری برای آن بکند!(1)

خود رژیم می گوید که رشد اقتصادیش در سال جاری در حد 6 تا 7 در صد ثابت مانده که نشان از در گل ماندن کامل سیاستهای اعلام شده رژیم است.

مطبوعات رژیم دارند می گویند که "طرح آوردن درآمد نفت بر سر سفره مردم" شکست خورده حالا نوبت طرح "تحول اقتصادی است"!

 

"طرح تحول اقتصادی" احمدی نژاد و عواقبش

رژیم اسلامی از سال پذیرش جام زهر تا بحال مرتب در حال کشاکش با مردم بوده تا بتواند طرح بانک جهانی و صندوق بین المللی پول را در ایران به اجرا بگذارد که همان تعدیل اقتصادی و خصوصی سازی است. این طرحها با موج مقاومت مردم مدتی به عقب رانده شده و مجدد توسط رئیس جمهور بعدی و بناچار روی میز قرار گرفته.

احمدی نژاد هم بعد از سه سال و با توجه به موقعیت فشار سیاسی از بیرون چاره ای ندارد که دوباره برود سراغ همین دستورالعملها. برای کاهش فشار حکومت آمریکا و اروپا دو سیاست را رژیم باید دنبال کند:

الف- همکاری یا سیاستهای منطقه ای حکومت آمریکا و اروپا و پیشبرد سیاست "همزیستی با غرب" و نوشیدن جام زهر دوم

ب- پیشبرد پروژه ادغام و تعدیل اقتصادی

جلو کشیدن طرح "تحول اقتصادی" برای احمدی نژاد و حکومت اسلامیش بیش از همه روشن کردن چراغ سبز است، پرچم سفید است برای حکومت آمریکا و همتایان اروپائیش.

مطبوعات رژیم می گویند با جلو بردن این طرح که عمدتا روی از بین بردن سوبسید روی سوخت و مواد غذائی استوارست، حقوق مزدبگیران باید 5 تا 10 برابر بیشتر شود تا بتوانند سطح زندگی خود را نگه دارند!(2)

خوب همین نقطه، پاشنه آشیل این رژیم به آخر رسیده است.

رژیمی که زورش نمی رسد روسری ها را روی سر زنان و دختران ایران جلو بکشد چگونه می تواند در مقابل موج عظیم نارضایتی ناشی از فقر بی سابقه مقاومت کند؟

این بن بستی است که رژیم دارد تقلا می کند بشکند.

زنده ماندن رژیم اسلامی بیش از همیشه وابسته است به گشودن بن بستی که یک سویش اقتصاد ورشکسته و دزدبازار است و سر دیگرش فشار مداوم بین المللی.

 

افزایش بی سابقه ارتباطات غیر رسمی برای پیشبرد طرح "همزیستی با غرب"

افق تغییر حاکمیت آمریکا وروی کار آمدن جریان دموکرات ، برای رژیم اسلامی موقعیت بی سابقه ای ایجاد کرده که به بحران سرنگونیش دهنه بزند. همانطور که حکومت آمریکا و اروپا هم بیش از گذشته نیاز دارند به ماجرای بحران خاورمیانه سرو سامانی دهند.

کنار دیدارهای رسمی علنی و غیر علنی مسدولان رژیم با مقامات آمریکا، شاهد افزایش بیسابقه فعالیتهای لابییستی بین رژیم اسلامی و حکومت آمریکا هستیم.

آدمهائی مثل هوشنگ امیر احمدی و تعداد عجیب و غریب دیگری از نهادهای" ایرانی-آمریکائی" ناگهان سرو کله شان پیدا می شود و سفرهای خود را بین تهران و آمریکا تشدید می کنند.

لیست زیر بطور ناقص برخی از نهادهای لابییستی فعال برای تقویت رابطه رژیم ایران و آمریکا را ارائه می دهد:

1-stopwaroniran.org

http://stopwaroniran.org/

 

2-Ardeshir Ommani

http://iranian.com/

3-Paul Sheldon(California State University)

عضو سابق سفارت آمریکا در ایران و لابییست آمریکائی که مرتب بین ایران و آمریکا در سفرست!

http://groups.yahoo.com/group/traitorsusa/

 4-American-Iranian Friendship Committee

http://www.progressiveportals.com/Default.aspx?alias=www.progressiveportals.com/aifc

 

5-NIAC - National Iranian American Council

 

http://www.niacouncil.org/

 

 

6-Iranian American Political Action Committee: IAPAC

http://www.iranianamericanpac.org/

 

پاسخ ما و مردم ایران به این اعلام جنگ چیست؟

همانطور که اشاره شد ، رژیم اسلامی برای از هم نپاشیدن دارد تقلا می کند. راه ماندنش را در پیشبرد پروژه همزیستی با غرب و پیشبرد برنامه های بانک جهانی و خصوصی سازی یافته و دارد در این راه قدم بر می دارد که لاجرم به اعلام جنگ به مردم ایران انجامیده.

صحنه هائی که در ایران امروز می گذرد حتی در تاریخ سرمایه داری ایران نیز بی سابقه است. حقوق کارگر را نپرداختن . در روز روشن او را بخاطر خواستن حقش دستگیر و شکنجه کردن. بستن کارخانه و اخراجهای دسته جمعی ، دارد مسئله کارگر را از حد کارخانه اش که دیگر تعطیل شده به خیابان می کشد. راه حل کارگر دیگر حتی برخی مواقع اعتصاب هم نیست زیرا دولت و صاحب کار حتی سودی در ادامه کاری کارخانه هم نمی بینند.

دور جدید اعتصاب در هفت مجتمع نیشکر هفت تپه ممکنست با بستن این مجتمع پاسخ گیرد همانطور که در کردستان پاسخ همین بود.

چاره چیست؟

چاره را خود شرایط جلوی جامعه دارد قرار می دهد!

رژیم اسلامی برای ماندن دارد به "صلح با آمریکا و اروپا" کشیده می شود و ناچارست به اعلام جنگ با مردم ایران کشیده شود. دارد کارخانه ها را می بندد. به ما و مردم اعلام می کند که مسئله کارگر و دانشجو و زن دیگر در محیط خودشان قابل حل نیست. باید از کارخانه بیرون آمد. در سطح شهر مسئله را مطرح کرد. شهرها را باید به هم وصل کرد و مسئله حقوق کارگر را گذاشت وسط تهران، تبریز، اصفهان و همه شهرها.

 

ما اعلام جنگ رژیم اسلامی را جدی می گیریم. از مردم می خواهیم برای حل مسائل نان شبشان، حقوق عقب افتاده شان، تحقیری که 30 سالست تحمل کرده اند و نباید تحمل کنند، برای اعلام اینکه زن با مرد برابرست. انسان در ایران حق دارد زندگی انسانی داشته باشند در این جنگ نهائی به ما بپیوندند.

 

برای پایان دادن به این دور باطل و دردناک باید پرچم سرنگونی فوری رژیم اسلامی را بدست گرفت. حول حزب کمونیست کارگری ایران حلقه زد. مردم ایران شایسته پیروزی نهائی در این نبرد هستند.

 

سرنگون باد رژیم اسلامی سرمایه

زنده باد انقلاب سوسیالیستی

 

سعید صالحی نیا

....................................

مراجع:

(1) گزارش بانک مرکزی رژیم اسلامی:

http://tabnak.ir/pages/?cid=14698

(2) گروه تحلیل اقتصادی تابناک:

http://www.tabnak.ir/pages/?cid=14809


بازگشت به صفحه اول